Duyuru

Collapse
No announcement yet.

2 Mart 2007 Haberler

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Hepsini Sil
new posts

  • 2 Mart 2007 Haberler

    BÝZDE BU ÝLGÝSÝZLÝK VARKEN!...






    Trabzon Tarým Ýl Müdürlüðü tarafýndan düzenlenen 'Kýrsal Kalkýnma Yatýrýmlarýnýn Desteklenmesi Programý'na ilgisizlik tepki çekti.
    Ýl Tarým Müdürü Dr. Temel Þahin, orta ölçekli tarýmsal sanayi geliþtirmek amacýyla hazýrlanan program kapsamýnda 2006 yýlýnda yapýlan çalýþmalarla bütün ilçelerde toplantýlar düzenlendiðini söyledi. Þahin, buna karþýn toplam 6 projenin gelmesini ise þaþkýnlýkla karþýladýklarýný ifade ederek, gelen 6 projenin 4'ünün geçtiðini, 2’sinin ise iade edildiðini söyledi.
    Þahin, Trabzon ekonomisi düþünüldüðünde 6 projenin çok az olduðuna iþaret ederek, "Onlarca proje teklif eden iller var. Bizler bu program için il müdürlüðümüzde bir birim oluþturduk.
    Ancak beklenen ilgiyi görememek bizleri üzmüþtür. 15-20 projeyle baþvuran illeri görünce bu durum bizi daha da üzmekte.
    Ancak 2006 yýlýndaki bazý kýsýtlayýcý durumlar 2007 programý için
    söz konusu olmadýðý için ilginin biraz daha artmasýný bekliyoruz" diye konuþtu. Þahin, 2007 yýlýndaki uygulamalarla da yatýrýmcýnýn önünün açýldýðýný kaydetti.

  • #2
    VATANDAÞIN ÝÇÝNE GÝRMEYEN VEKÝL ÝSTEMÝYORUZ






    Tonya Süt-Kooperatifi Yönetim Kurulu Baþkaný Hayri Karaca, gazetemize yaptýðý özel açýklamalarda, siyasilere de aðýr eleþtirilerde bulundu. Ýþte Baþkan Karaca'nýn açýklamalarý:
    KARADENÝZ: Bu kooperatif ne zaman, ne amaçla kurulmuþtur?
    KARACA: 1969 yýlýnda Tonya’daki hayvancýlýk potansiyeli dikkate alýnarak böyle bir kooperatifin kurulmasýna karar verilmiþ.
    Kooperatifin asýl kuruluþ amacýna gelince; ilk etapta yurt dýþýna iþçi göndermeyi hedefliyordu. Yani kooperatife üye olan kiþiler Almanya, Hollanda, Fransa ve Belçika’ya iþçi olarak rahatlýkla gidebileceklerdi. Kooperatif de kuruluþ amacýný gerçekleþtirdi ve o zaman kooperatife üye olan 600’e yakýn kiþi kooperatif aracýlýðý ile yabancý ülkelere iþçi olarak gönderildi.
    Daha sonra ise farklý bir düþünce geliþti. Yani Tonya ve köylerinde beslenen hayvanlarýn yerli oluþu dikkate alýnarak, kooperatif yönetim k
    urulu Hollanda’dan Jersey tipi inek getirilmesinin yollarýný aramaya baþladýlar ve ilgili bakanlýklarla temas kurularak bunu da gerçekleþtirdiler. Ýlk etapta Hollanda’dan 500 adet Jersey tipi inek ithal edip Tonya’ya getirdiler. Bu inekler yörede çok da verimli oldular. Bundan sonra kooperatifin daha da büyütülmesine karar verildi ve 1974 yýlýnda günlük 5 ton süt kapasiteli deneme üretimine baþlandý ve 1976 yýlýnda da gerçek üretime geçildi. O zaman sadece yað, ve kaþar peyniri üretimi ile baþlandý faaliyete. Daha sonraki yýllarda kapasiteyi artýrmak kaydýyla günlük 10 tona, izleyen yýllarda ise günlük 40 ton süt iþleyebilecek duruma gelindi. Kýsa bir süre sonra da çift vardiye çalýþmak suretiyle günlük kapasite 80 tona ulaþtý.
    Hayvancýlýðý öldürdüler
    KARADENÝZ: O günkü ile bugünkü hayvancýlýk ne durumda?
    KARACA: O dönemde Hollanda’dan getirilen ineklerin tamamý hamile olarak, yani karýnlarýnda buzaðýlarý ile getirildi ve üç dört ay sonra da doðum yaptýlar. Buradaki yerli ineklerin günlük olarak verdikleri süt 7- 8 kiloyu yukarý geçmezken, bu hayvanlardan 18 ila 25 kilo arasýnda süt alýndý. Üstelik yað oranlarý da yüksek oldu ve sonuçta mevcut ineklerimizi bunlarla aþýlamaya baþladýk. Birinci kan, ikinci kan, üçüncü kan derken, dördüncü kanda ineklerimiz tam Jersey tipine dönüþtü. Yani Hollanda’dan gelen ineklerin ýrký 7- 8 yýl sonra bitmeye baþladý ve yerli ýrklarýmýz Jersey tipine dönüþtüler. Ayrýca ilk kez Karadeniz Bölgesi’nde bu nedene baðlý olarak "Damýzlýk Birliði" Tonya’da kuruldu. Yine Jersey tipi ineklerin ýrký da bugün sadece Tonya’da kaldý.
    Önceleri Jersey tipi 65 bin baþ hayvan vardý Tonya’da. Ancak hayvancýlýðýn bakýmý zorlaþýnca, üretilen mamuller ucuza gidince, girdi fiyatlarý artýnca ki; bu gün bir yem 24 YIL, 35 kiloluk bir kepek çuvalý 14 YTL. Vatandaþýmýzýn sütünün kilosu ise 50 kuruþ. Yani 100 kilo süt sattýðýnýzda bir çuval kepek ve bir çuval yem alabiliyorsunuz. Bu durumda hayvancýlýkla uðraþan vatandaþlarýmýz zarar edince hayvanlarýný ellerinden çýkarmaya baþladýlar. Bu iþ de aynen faizli para almaya döndü ve hayvancýlýk öldü.
    Gün geçtikçe rakamlar düþtü
    Damýzlýk Birliði kurulduktan sonra 60 bin hayvan vardý Tonya’da ve Türkiye’nin her yerine hayvan ihracatý baþladý. Aþaðý yukarý ayda 10 kamyon hayvan ihraç edilmeye baþlandý. Örneðin, Türkiye’nin herhangi bir bölgesinde Tarým Ýl Müdürlüðü o yöredeki hayvancýlýðý geliþtirmek için buradaki hayvanlarý sýfýr faizle alýp yoksul vatandaþlara daðýttý.
    Tabii bu durumda Tonya’ya kýsa süreli bir para girdisi oldu ama, sonuçta hayvancýlýk öldü. Üreticilerimiz hayvanlarýný bakamýyor. Önceleri bir evde altýyý aþaðý düþmeyen hayvan sayýsý þu anda bir veya ikiye indi. Tonya’da kooperatifin kurulduðu yýllarda günlük süt kapasitesi 110 ton iken, 1995’de 60 tona düþtü, þu anda ise 35- 40 ton civarlarýnda. Geçmiþte 60 bin baþ olan hayvan sayýsý þu anda 28 bin baþa düþtü. Yani bu azalmaya bakarak Tonya’da hayvancýlýðýn ölmediðini kimse iddia edemez.

    Þimdi biz üreticiye yalvarýyoruz

    Kuruluþumuzdan 1995 yýlýna kadar süt üretimi sürekli arttý ve günde iki vardiya çalýþmak zorunda kaldýk. Günlük kapasiteyi artýrmaktaki amacýmýz, üreticimizin getirdiði sütü iþlemeye yönelikti. Ancak 1995’ten sonra hükümetlerin politikalarý mý etkili oldu, yoksa vatandaþlarýmýzda hayvan bakma sevdasý mý azaldý, onu benim söylemem yanlýþ olur. Neden hayvan bakamadýklarýný vatandaþa sormak lazým. Ama bana göre, vatandaþýn hayvan bakacak gücü yok. Çünkü hayvanlara yedirecek olduðu ürünler çok pahalý. Vatandaþ bize yüz kilo süt verdiðinde, ancak bir çuval yem ve bir çuval kepek alabiliyor. Bu nedenle üreticiler buzaðý bile bakamýyorlar.
    Diðer illerden gelen besiciler, Jersey tipi ineklerin doðum yapmalarýný takip ediyor ve hemen gelip alýyorlar. Böylece geride daha hayvan yetiþmiyor.
    Günlük iþlediðimiz süt üretimi 1995’ten sonra vatandaþýmýzýn fazla hayvan bakacak gücü kalmayýnca yýldan yýla 10 ilâ 20 ton azaldý. Þu an, 45- 50 ton dolaylarýnda süt üretiliyor Tonya’da. Önceleri vatandaþ "sütümü alýn" diye yalvarýyordu, þimdi ise biz vatandaþa "sütünü ver" diye yalvarýyoruz. Çünkü yok satýyoruz.
    Ürünlerimiz Türkiye’de aranan bir markadýr ve tamamen doðal, hiçbir katký maddesi olmayan bir üründür. Biz, diðer kooperatifler gibi dýþarýdan, Çorum’dan, þuradan buradan süt almýyoruz.
    Nedenine gelince; diðer yerlerde üretilen sütten elde edilen ürünlerin kalitesi Tonya’dakine göre düþük.

    Býçak kemiðe dayandý

    KARADENÝZ: Siz ayný zamanda siyasi bir kimliðe sahipsiniz. Hükümetin hayvancýlýða bakýþýný nasýl deðerlendiriyorsunuz?
    KARACA: Evet, ayný zamanda bir siyasi partinin de ilçe baþkanýyým. Baþkan seçildikten sonra ne hükümetin aleyhine ne de lehine bir siyasi demecim olmuþtur. Benim tek düþüncem, kooperatifi ön planda tutmak, çýkarlarýný korumak, üyelerimize ve müþterilerimize hizmet etmek olmuþtur. Ancak þimdi býçak kemiðe dayandý. Siyasi kimliðimi de açýklamýyorum ama iddia ediyorum ki; hükümetin hayvancýlýða bakýþ açýsý tamamen sýfýrlanmýþtýr ve bu hükümetin izlediði tarým politikasý hayvancýlýðý öldürmüþtür. Ben geçmiþi de iyi biliyorum, 1970’lerden beri gelmiþ geçmiþ iktidarlar sürekli hayvancýlýða destek verirlerdi.
    Önceki iktidarlar döneminde Tonya’da araþtýrma yapýlýr, fakir ve hayvaný olmayan insanlara sýfýr faizli ve 5 yýl vadeli hayvan daðýtýlýrdý ve Tonya’da hayvancýlýða destek verilirdi. Þu anda böyle bir þey yok. Hayvanlarýna ot yetiþtirmek için vatandaþlarýmýzýn gübreye ihtiyacý var. Þu anda bir çuval gübre 37 YTL. En azýndan geçmiþte gübrede sübvansiyon uygulanýrdý. Bu durumda vatandaþlarýmýz nasýl hayvan bakacaklar? Hükümetler tarafýndan destek olunmadýðý takdirde hayvancýlýðýn býrakýnýz Tonya’da, Türkiye’de yaþamasý ve geliþtirilmesi mümkün deðildir. Bu hükümet sadece zengin þirketlere destek ve teþvik veriyor. Asýl teþvikin alt tabakaya, fakirlere verilmesi gerekir. Sadece zenginlerin ayaklarý dibinde dolaþan, köylünün ve vatandaþýn içine girmeyen milletvekili veya bürokrat istemiyoruz biz.
    KARADENÝZ: Rekabette sizi zora sokan nedir?
    KARACA: Kooperatifimizi olumsuz yönde etkileyen ve bizleri ekonomik açýdan zayýf duruma düþüren bir baþka konu da yurt dýþýndan ithal edilen kremalarýn kullanýlarak güya hayvansal ürünler üretiliyor olmasýdýr. Biz ise katký maddesi kullanmadan ürettiðimiz saf tereyaðýnýn kilosunu 8 YTL’ye satarken, bunlarla nasýl rekabet edeceðiz? Kooperatif, fakir insanlarýn ortak olduðu bir kuruluþtur. Bu durumda nasýl ayakta durabileceðimizin mantýklý bir açýklamasýný yapabilir mi bana yetkililer? 2985 ortaðýn malýný deðerlendiriyoruz ve diðer þirketler kadar zengin deðiliz. Ama Allah’a çok þükür, kaliteli mal ürettiðimiz için ürünlerimiz Türkiye pazarlarýnda yok satýyor. Vatandaþýmýzýn hakkýný korumaya çalýþýyoruz ama devlet yanýmýzda olmadan bu zengin þirketlerle mücadele etmek her babayiðidin harcý deðildir.

    Yorum yap

    Haz?rlan?yor...
    X